سفره هفت سین متشکل از هفت و فقط هفت قلم می باشد که همگی اونها باید دارای همه خصوصیات زیر باشن:

۱ـ  با سین شروع بشه

۲ـ ریشه واژه کاملا فارسی باشه

۳ـ  منشا گیاهی داشته باشه

۴ـ  خوردنی باشه

هیچ قلم هشتمی در دنیا وجود نداره که همه خصوصیات بالا رو داشته باشه. این هفت قلم عبارتند از:

سبزی (منظور سبزی خوردنه)+سمنو+سنجد+سرکه+سیب+سیر+سماق

برخی از سین های سر سفره که جزء هفت سین به حساب نمی آیند:

۱ـ  سکه، سینی از هفت سین ما نیست چون نه ریشه فارسی داره نه منشا گیاهی و نه خوردنیه (سکه عربیه چون تشدید داره(

۲ـ سنبل هم نیست چون ریشه فارسی نداره و خوردنی هم نیست. در واقع فارسی سنبل میشه خوشه که با سین شروع نمیشه

 ۳ـ سبزه هم اشتباهه چون خوردنی نیست. بجای اون باید سبزی قرار داده بشه

 ۴ـ سپند (اسفند) هم نیست چون واضحه که خوردنی نیست.

۵ـ ماهی قرمز، آیینه، کتاب، شمع و ... هم بخشی از هفت سین نیستن چون با سین شروع نمیشن و بیشترشون شرطهای دیگه رو هم ندارن ولی به عنوان تزیینات جانبی سفره هفت سین استفاده می شن.

علاوه بر اینکه هر یک از این هفت تا سین نشانه و سمبلی هستن، خیلی خیلی جالبه که هیج سین هشتمی با مشخصاتی که گفته شد وجود نداره.

در کشورهای مختلف هفت سین‌های متفاوتی پهن می‌شود، حتی در برخی از نقاط ایران و دیگر کشورها به جای هفت سین، هفت شین پهن می‌کنند، سفره هفت سینی که امروزه بیشتر مرسوم است داری هفت مورد از چیزهای مانند:

· سبزه : نماد خرمی و نو زیستی

 
· سرکه : نماد شادی ( میوه درخت تاک در ایران میوه شادی خوانده میشد)

· سمنو : نماد خیر و برکت

 
· سیب : نماد مهر و مهرورزی

 
· ســیر : نگهبان سفره ( در اکثر فرهنگ های آریائی برای سیر نقش محافظت کننده از شر قائل بودند (

· سماق: نماد مزه زندگی

· سنجد : نماد حیات و بزر حیات