حرف دل . . .

 

به یادگار برای کسی که نه!

برای به یادگار ماندن برای روزهای نیامده ی فردا می نویسم تا یادم نرود آنچه که بودم.

چیزی نیست جز دل نوشت های من.

 


سلام ،

 

من نه فرشته ام و نه از جنس آسمون ،

 

و نه به قول اون نویسنده معروف یک کلوخ تیپا خورده ،

 


 من  فقط یه آدمم ،

 

یه آدم که گاهی زیادی مهربونه گاهی زیادی حساسه

 

و گاهی هم زیادی مغرور ،

 

آدمی که دوست داره همه رو دوست داشته باشه

 

و با همه زلال باشه !

 

اما افسوس که آدمای دیگه گاهی این چیزا رو حس نمی کنن !!

 

کاش خدای اون بالاها آدمایی رو سر راه هم قرار بده

 

که حرف همو بفهمن  ، به یه چیز بخندن ، به یه چیز اشک بریزن  ،

 

و فهم و ادب و ایمان چاشنی صداقت کلامشون باشه.

 

به همون خدای آسمونا

 

اینا شعر نیست شعار نیست لااقل برای من نیست

 

اینا از عمق وجود م بلند میشه

 

.
.
.

 


این منم که تو را می خوانم

 


نه پری قصه هستم در آفاق داستان

 


و نه قاصدکی در یک قدمی تو

 


کسی که همواره به یاد توست

 


سالهاست با رودخانه و آسمان زندگی می کنم

 


برای کفتران چاهی دانه می ریزم

 


و ماه را به مهمانی درختان دعوت می کنم

 


این تویی که مرا در تمام لحظات می بینی

 


می نویسم تا تمامی درختان سالخورده بدانند

 


که تو مهربانترین مهربانی

 


پس آرام و گرم می نویسم

 


دوستت دارم