آدمها
عادت میکنند . .
به بودنها ، خندیدن ها ، خوش گذراندن کنار افرادی خاص ...
کافیست چند لحظه برایشان خاطره ی خوب بسازی ...
عادت میکنند به تکرار این خاطرات در کنارت
عادت میکنند به بودنت . . .
گاه میگویند دوستت دارم ، تو جدی نگیر . . .
آنها فقط عادت کرده اند ، جمله ای میگویند برای ماندنت
برای تکرار کردن آن خاطرات شیرین برایشان . . .
عادت کرده اند . . .
همانطور که اگر بروی و تنهایشان بگذاری
بعد از مدتی عادت میکنند
به تنهایی ، به خندیدن بی تو
به ادامه دادن زندگی بدون حضورت . . .
آدمها عادت میکنند
همه ی دوستت دارم ها جدی نیست . . .
لااقل تو جدی نگیر . . . . . . . . .
in neveshte vaghean aaali boood,vali kash nazarat makhfi nabod baghiam miyunestan bekhonan... چه غم انگیز است عادت کردن،هرچه پیر تر می شویم بیشتر عادت می کنیم که عادت کنیم،دیگر مجالی برای حیرت کردن نیست، بیا بشکنیم عادت عادت کردن را...